insan geleceğini göremiyor malesef..anca varsayımlarda bulunabiliyoruz..ideallerimiz için yaşıyoruz ideallerimizin gerçekten mutluluk getirip getirmeyeceğini bilmesek bile..bundan sebep kopamayız onlardan feragat edemeyiz..çünkü onlar her türlü sonucuyla bize aittir .bu artık bizim 'alışkanlığımızdır bir nevi ve alışkanlılardan kurtulamayız...mutluluk ve idealler yol ayrımına geldiğimizde ise kalbimiz her ne kadar kısa yoldan mutluluğu seçmek istese de bilincimiz buna müsade etmeyecektir..bilinç hırsla doludur çünkü sadece 'almak' ister..
biz ne kadar korksak da o 'riski' alırız ve artık seçtiğimiz yol o olduğu için geriye dönemeyiz...
o yolu seçerken kimi zaman aşklarımızı kimi zaman yapmaktan hoşlandığımız şeyleri çıkartırız cebimizden teker teker..engel olamayız buna..çünkü yolun sonundadır mutluluk bize göre..kısa yoldan gelecek olana pek ihtimal vermeyiz sahici bulmayız..yine de bir muammanın içinde ilerliyoruzdur bir ışık bulmak umuduyla..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder