17 Şubat 2011

günün kırıntısı

bir hayat düşünün..heyecandan epeyce arınık, olabildiğince tekdüze ve taş kesebilecek kadar yoğun..

işte böyle bu sene dostlarım..saman gibi, posa gibi tatsız tutsuz..


ya da arada bana öyle geliyor, bilemiyorum..hayata dair bütün başlangıç ve bitişler aynı derecede sıkıcı zannediyorum..insan hep orada biryerde takılıp kalıyor, ilerliyorum zannetse bile gözlerini açtığında olduğu yerde saydığını farkediyor işte

ne gerek varsa böyle beylik laflara..sözün özü sıkıldıııım şu sıra herşeyden

pek ergenvari oldu bu çığlıklar..ama duyguların yaşı yok be azizim..17 sinde neyse 21nde aynı değilmi sanki

5 yorum:

piktobet dedi ki...

cümlelerin sonuna nokta koymaktan bile sıkılıyor insan bazen.. anlamlı olmuş zira.. bir ara bloguna ulaşamıyordum sanki. iyi olmuş böyle.

Adsız dedi ki...

noktalamalar hayatımızı zorlaştırmaktan başka bir işe yaramıyor o yüzden umursamamak en iyisi..

kapattım bir ara blogu ama dayanamadım yine açtım :)

Profösör dedi ki...

Dost dediğin; seni sevmeli... Sarılınacak biri olmadığın zamanlarda bile sana sarılmalı... Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile dayanmalı... Dost dediğin; fanatik olmalı, bütün dünya seni üzdüğünde sana moral vermeli... Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli, Ve ağladığında seninle ağlamalı... Ama hepsinden daha çok; Dost matematiksel olmalı Sevinci çarpmalı... Üzüntüyü bölmeli... Geçmişi çıkarmalı... Yarını toplamalı... Kalbinin derinliklerinde ihtiyacı hesaplamalı... Ve her zaman Bütün parçalardan daha büyük olmalı... İşi bitince seni bir tarafa atmamalı..

İyi ki tekrar bloğuna dönmüşsün. Burada gerçekten dertleşme oluyor. Ferahlık için.. Huzur için.. Sükunet için.. Mutluluk için...

Adsız dedi ki...

dostlar elbette her zaman bizlerle ama bazen insan kendi kendini anlamladıramazken bir dostun faydası da çizdiğimiz sınırın ötesine gidemiyor maalesef..zaten mesele dosttan yana değil ya..

bu arada blog yazmak gerçekten güzel..duygularıma ve düşüncelerime ortak olmanız da ayrı mutluluk

Melek Dögüş dedi ki...

İnanırmısınız bugun sizin bu yazınızı okumamış olsaydım aynı şeyleri ben yazacaktım. Yaşıyoruz bazen böyle boşlukta hissettiğimiz tadımızın tuzumuzun hevesimizin kaçtığı zamanları.. Bu vakitlerinde vardır mutlaka bir hikmeti. Bu hikmete vakıf olmamız umuduyla.. sıkıntılarınızın geçmesi dileğiyle sağlıcakla kalın..