Oof bu aralar canım pek bir sıkkın.Bakıldığında gözle görülür bir sorun yok gibi ama asıl sorun derinliklerde baş gösteriyor.Kafamda bir sürü soru var cevaplanmayı bekleyen.Bu sorulara net cevaplar veremeden bir adım atmak pek mantıklı gözükmüyor şimdilik.Yine de kendimi dizginleyemiyorum zaman zaman.Kalbimin sesini dinlemek istiyorum hiç bir şey düşünmeden , acaba ne olurki demeden, birdenbire aksın gitsin sözcükler dilimden.Her şey yoluna girecek belki de,iyiki yapmışım diyeceğim huzurla içimdekileri döktükten sonra.Peki ama ya tam tersi olursa? Gerçi bunun o saatte pek önemi yok gibi.Sonuçta bir aşama kaydetmiş olacağım sonucu ne olursa olsun.En azından içimde kalmamış olacak.Bir zaman geçtikten sonra 'keşke'lere sığınmak zorunda kalmayacağım.Aslında mantığımla hareket etmişimdir hep ve çoğu zaman bununla övünmüşümdür de.Bugün anladım ki bu tarz işlerde mantık aramak asıl mantıksızlıkmış.Bunları söylerken bile içimde bir yerlerde devamlı ikilemler oluşuyor.Varsın oluşsun artık ne yapayım yane.Sıkıldım herşeyden.Sonunda çok büyük bir şey kaybetmeyeceğim ya da kazanmayacağım muhtemelen,olsun.En azından içimdeki 'o' şeyi yenmeyi öğrenmiş olacağım.Ne de olsa başlamak lazım bir yerlerden
ben kaçar bir bilinmeze..
dipnot:mevzu bahis şahsiyet tanıyıp bildiğiniz biri değildir.fesat yapmayınız :D
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder