Her mevsimin ayrı güzelliği vardır derler ama yine de sonbaharı bir başka severiz. Guaj boya tabloları gibi olur doğa gözümüzün önünde. Her renk ayrı bir melodi bu mevsimde. Hüznün sarısını, aşkın kızılını ve hayatın yeşilini içinde barındırır sanki. Karanlıktır bazen insana ayrılığı, ölümü, acıları hatırlatır. Bazen ise hafif esen rüzgârıyla, uçuşan yapraklarıyla, gün batımı rengiyle bize aşkı, hayatı, var olmayı fısıldar usulca. En çok bu havalardır şiirlere ilham, öykülere konu olan. Bu mevsimdir bizi ince ince yağan yağmurun altında derin düşünceler sevk eden, gözlerimizin çok uzaklara dalıp gitmesine sebep olan. Kendi sesimizi duyabildiğimiz, anıların takvim sayfası gibi gözümüzden yaprak yaprak düştüğü zamandır hazan. Kalabalık içindeki yalnızlıktır kimi zaman, kimi zamansa kalabalık yalnızlıklardır ve en güzel ‘son’ dur yaşanacak olan..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder