18 Kasım 2008

i ve become UNCOMFORTABLY numb..

i can't explain, you would not understand.this is not how i am...

Bu aralar düşüncelerimin akışında gelgitler yaşıyorum, çok karışığım .Aslında kelimelerle ifade etmesi bile gerçekten güç bu durumu.Yazmakla yazmamak arasında gidip geldim ama sonunda dayanamadım.Şarkıda bahsettiği gibi tamamen hissizleştim.Çevremdeki olaylara tepki veremiyorum artık.İnsanların konuşmasını duyamıyorum.Yüzümdeki gülümseme bile içimden gelerek değil.Neden böyleyim,niçin böyle bir çıkmazın içinde ruhum anlam veremiyorum.Kıştan,yağmurlu bulutlu hüzünlü havalardır buna sebep demek durumu açıklayabilme adına teselli veremiyor.Rutin ve sıkıcı bir hayat.Hergün birbirinin aynısı yolları arşınlamaktan,aynı maskeye bürünüp kendimi gereksiz rollerde görmekten sıkıldım.Dediğim gibi çoğu şey anlam yoksunu hayatımda.Kurcaladıkça daha da içinden çıkılmaz bir hal alıyor,beni daha çok bunaltıyor.Bunları hiçe sayarak,daha ziyade görmezden gelerek üstünü sıvayla kapamak,kendimi başka işlerle meşgul etmek de çözüm getirmiyor.Çözüm nedir ne değildir bunu bile bilmiyorum.Şu an bu itiraf yazısını nasıl tamamlayacağımı da bilemiyorum.Başta da dediğim gibi içimdekileri sözcüklere dökmekte zorlanıyorum.


sometimes, all of our thoughts are misgiven..diyor ve bitiriyorum

Hiç yorum yok: