Her ne kadar şehir çocuğu olsam da içimde bir yerlerde kır tutkunuyumdur..Doğaya karıştığım anda yüreğime donan dinginlik, burnuma gelen o köz kokusuyla karışmış çiçek kokularının verdiği özgürlük hissi gibisi yok..çok bir şey istemiyorum aslında..şu resimdeki gibi dertten tasadan, hayata dair tüm endişelerimden sıyrılıp sade ama zarif bir yaşantı diliyorum...e bir de liman olmalı tabi en dingininden.
2 yorum:
doğanın kucağına giripte huzur bulmayan yokturki..
çok şey istemeyipde istediğiniz şeyin zorluğunu düşününce, o fotoğraftakininde sıkılmış bir yanını görüyorsunuz sanki. :)
o gözle bakmamıştım :)
Yorum Gönder