Artık insanların aşk,meşk vs gibi saçmalıklarını dinlemekten,şahitlik etmekten sıkıldım.Hayır,kıskançlık olarak algılanmasın bu.Sadece aşk denilen bu hayalin insanlar tarafından ayaklar altına alınıp rutinleştirilmesi benim canımı sıkan.Çünkü aşk hep soyuttur ve bu sebeple kimse tannımlayamaz onu.Yok onun çıkma teklifi yok bunun şu kızı yandan kesişi vs si umrumda bile değil.Aşk insanlara sunulanlardan birini seçmesi olayı değil.Aşk zaman,mekan ve rütbe tanımaz,tanıyamaz.İnsan kurmacası üstüne de yaşanamaz.Hergün çiğnenen sakız gibi ağızda gevelenemez.Bugün o, yarın öbürü olsun olamaz.Aşk,şairlere şiir yazdıran,bestecilere ilham veren,romanlara konu olan tamamen soyut bir şey.Diyeceğim o ki onu hiç bir zaman ispatlayamayacağız ve her soyut sözcük gibi kafamızda şekillenmekten öteye gidemeyecek.Sonuçta bize görünen her yüzün 'o' olup olmadığını nerden bilebiliriz ki?Şeytan da her yüze bürünmüyor mu sinsice?Aşk sadece dinlediğimiz şarkının sözü,izlediğimiz filmin senaryosu olarak kalacak.Onun bunun canım cicimleriyle pofpoflamalarıyla el ele tutuşmalarıyla ya da parmağa takılan kağıttan yüzükle göstermeyecek kendini.Hoş bir beyin illuzyonu olarak yaşayacak bizimle.Ta ki ..?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder