Kızıl Gece

Dipsiz bir gecenin en kuytu yerinde
Yalnızlığın kol gezdiği ıssız bir anda

Acılı bir melodi kulağına usulca fısıldadığında
Üzerinde hasret kızılı bir kazakla
İçinde kan ağlayan
Sükuta çaresizce gömülmüş bir kalple
Elindeki nar suyunu
Şarap misali yudumlayıp
Umarsızca sarhoş oldun mu hiç

Olmadın, olmazsın bilirim
Senin arşınlamayı unuttuğun o aşk yokuşlarını
Ben çoktan çıktım
İniyorum akıp giden zaman misali hızlıca
Şimdi gözlerin isimsiz masallarda saklı
İsminse başka bir romanın kahramanı
Ve artık gölgem bile sensiz

Güle güle...