Anlamsızlık

bir yer..kimsenin katı kurallarla çevrelenmediği uzaklarda bir yer...etrafında sonsuz boşluklar....bir zaman..öyle bir zaman ki geçmek bilmeyen insanın ruhunu tazeleyen rüzgar gibi yüze çarpan..bir düş...içinde yalnızca çok istediklerin ve ulaşamadıklarının olduğu, arkanda kimseleri bırakmak zorunda kalmayacağın, kimseye hesap verme kaygısı taşımayacağın bir düş..bir adam..yolu, yeri senden apayrı olan bir adam...saçları hafif dalgalı gözleri umutla bakan..ve sen.. herşeyden herkesten uzak, ruhsal dağınıklıklar içindeki özgürlük duygusunu bu sahte düşlerde yakalamaya çalışan sen....ve haykırış..kimselerin duyamadığı, anlatmaya kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir haykırış..gitme dur diyememen, kıramaman gururun asasını...hayallerin içinde bir hapsolmuşluk...dışarda ise hayat dedikleri bir maskeli balo...duruluktan uzak kirlenmiş hisler..ve yine o adam...acaba hangisi gerçek..hayallerinin içine hapsettiği mi, maskesi elinde dolaşan mı? Ya da etrafındakiler acaba kimdiler?her biri silinmeye hazır bir gölge misali dolanıyormuydu gözlerinin duvarlarında...kapattığında o gözleri silinip gideceklermiydi teker teker..bırakacaklarmıydı rüyalarındaki seni sana..peki ya ben ..gerçekten varmıyım, kime ait bu bitmez tükenmez sesler?Senin varolduğun yer mi benim aslım? Susma söyle kimin bu kaybolmuşluklar..